عرضِ حاجت در حريم حضرتت محتاج نيست * رازِ كس مخفى نمانَد با فروغ راى تو حافظ اندر حضرتت لافِ غلامى مىزند * بر اميد عفوِ جان بخشِ جهان بخشاىِ تو [ 402 / 8 و 9 ] دورم به صورت از درِ دولت سراىِ دوست * ليكن به جان و دل ز مقيمانِ حضرتم [ 306 / 8 ] قدس ؛ پاكى ، پاك و منزّه بودن ، پاكى ، تنزيه ، عالم مجرّدات ، بهشت ، جبرئيل . تركيب « حضرت قدسى » : صقع واجب تعالى : گر مقدَّس گردد ، اندر حضرتِ قدسى كسى * همچو قدّوسان بُوَد ، در خُلْد فيها خالدون [ سنايى ] رجوع به [ حكمت اشراق ص 163 ] گردد . تويى آن جوهرِ پاكيزه كه در عالَمِ قُدس * ذكرِ خير تو ، بُوَد حاصلِ تسبيحِ مَلَكْ [ حافظ ، غزل 295 / 2 ص 606 ] چگونه طوف كنم در فضاىِ عالمِ قُدس * چو در سراچهء تركيب ، تخته بندِ تنم [ حافظ غزل ، 334 / 4 ص 684 ] طايرِ گلشنِ قدسم ، چه دهم شرحِ فِراق * كه در اين دامگهِ حادثه چون افتادم [ حافظ ، غزل 310 / 2 ص 636 ] همّتم بدرقهء راه كن اى طايرِ قدس * كه دراز است رهِ مقصد و من نو سَفَرم [ 316 / 3 ] مژدهء وصلِ تو كو ، كز سرِ جان برخيزم * طايرِ قدسم و از دامِ جهان برخيزم [ حافظ غزل 328 / 1 ص 672 ] صوفىِ صومعهء عالَمِ قدسم ، ليكن * حاليا ، ديرِ مغان است ، حوالتگاهم [ حافظ ، غزل 353 / 5 ص 723 ]